BRAK WPROWADZONYCH SPOTKAŃ
Futbolopedia
G
Górski Kazimierz
Kazimierz Klaudiusz Górski - polski piłkarz (napastnik), trener, działacz, prezes PZPN. Urodził się 2 marca 1921 roku we Lwowie, zmarł 23 maja 2006 roku w Warszawie, po długiej i ciężkiej chorobie nowotworowej. Spoczął w grobie rodzinnym na Cmentarzu Komunalnym (d. Wojskowym) - Powązki. Pseudonim boiskowy: "Sarenka".
Jako zawodnik grał w zespołach: RKS Lwów, Spartak Lwów, Dinamo Lwów, Legia Warszawa. Jego świetnie zapowiadającą się karierę piłkarską przerwała druga wojna światowa. Wystąpił w jednym meczu reprezentacji Polski, w którym nasz zespół przegrał 0:8 z Danią (26 czerwca 1948 roku, grał 34 minuty).
W 1952 roku ukończył kurs trenerski w Wyższej Szkole Wychowania Fizycznego, w Krakowie, a w 1980 roku studia w Akademii Wychowania Fizycznego we Wrocławiu. Trenował Marymont Warszawa (od 1954 roku, pierwsza samodzielna praca szkoleniowa), trzykrotnie Legię Warszawa (1959, 1960-1962 i 1981-1982), Lubliniankę (1963-1964), Gwardię Warszawa (1964-1966), Łódzki KS (1973), grecki Panathinaikos Ateny (1977-1978), Kastorię (1979-1980), Olympiakos Pireus (1980-1981 i 1983) i Ethnikos Pireus (1983-1985).
Był selekcjonerem reprezentacji Polski w różnych kategoriach wiekowych: juniorów w latach 1956-1960, do lat 23 (1966-1970). W latach 1970-1976 prowadził pierwszą reprerentację Polski, z którą w 1974 roku wywalczył trzecie miejsce na MŚ w RFN. Ponadto z drużyną narodową zdobył złoty medal na Igrzyskach Olimpijskich, w 1972 roku, w Monachium oraz srebny na olimpiadzie, w 1976 roku, w Montrealu. Pierwszą reprezentację prowadził w 73 meczach, spośród których wygrał 45.
Po zakończeniu pracy z drużyną narodową prowadził - z sukcesami - kluby w Grecji, m.in. Panathinaikos Ateny i Olympiakos Pireus. Z oboma wywalczył mistrzostwo kraju. Od 1986 roku zasiadał we władzach PZPN. W latach 1991-1995 był prezesem związku. W plebiscycie "Piłki Nożnej" został uznany za najlepszego polskiego trenera XX wieku.
Od 3 lipca 1995 roku był prezesem honorowym PZPN. Wcześniej, od 1976 roku, członek honorowy PZPN. Jego żoną była warszawianka - Maria - ze Stefańczaków (urodzona 5 października 1919 roku, zmarła 22 kwietnia 2005 roku). Miał dwoje dzieci (syn Dariusz, urodzony w 1953 roku, jest fotoreporterem, związany m.in. z tygodnikiem "Piłka Nożna"; córka Urszula, urodzona w 1956 roku jest trenerką łyżwiarstwa figurowego, mieszka w Grecji).
Sukcesy jako trener:
- III miejsce z reprezentacją Polski na MŚ w RFN, w 1974 roku.
- złoty medal na Igrzyskach Olimpijskich w Monachium, w 1972 roku.
- srebrny medal na Igrzyskach Olimpijskich w Montrealu, w 1976 roku.
- mistrzostwo Grecji i Puchar Grecji z Panathinaikosem Ateny (1977).
- mistrzostwo Grecji (1980, 1981) i Puchar Grecji (1981) z Olimpiakosem Pireus.
Odznaczenia:
- Krzyż Wieki Orderu Odrodzenia Polski (I klasa, przyznany 2 czerwca 2006 roku, pośmiertnie).
- Złoty Medal Zasługi dla FIFA (15 lutego 2001 roku) – najwyższe odznaczenie w światowej piłce nożnej, nadane w Zurychu, przez Seppa Blattera.
- Najwyższe odznaczenie Europejskiej Unii Piłkarskiej (UEFA), Order of Merit in Ruby (Rubinowy Order Zasługi), (14 grudnia 2006 roku, pośmiertnie).

