Gilardino, Alberto

Alberto Gilardino - włoski piłkarz, napastnik. Urodził się 5 lipca 1982 roku w Bielli. Karierę rozpoczynał w Piacenzy. Swój pierwszy mecz w Serie A rozegrał w barwach tego klubu przeciwko Milanowi. Latem 2000 roku został zawodnikiem zespołu Hellas Werona, gdzie grał przez dwa sezony. Po spadku tej drużyny z włoskiej ekstraklasy - w 2002 roku - został zawodnikiem Parmy. Jej trenerem był dobrze znany mu Cesare Prandelli, pracujący wcześniej z nim w Weronie.

W pierwszym sezonie w barwach Parmy strzelił tylko pięć goli, ale następny należał już do Gilardino. W lidze zdobył 23 gole i w klasyfikacji strzelców ustąpił miejsca tylko Andrijowi Szewczence. Rok później znów strzelił 23 gole i znów był drugim snajperem Serie A. Tym razem wyprzedził go Cristiano Lucarelli z Livorno.

Tak dobra postawa Alberto została oczywiście zauważona i latem 2005 roku biły się o niego najlepsze kluby Starego Kontynentu. Najbardziej zainteresowane sprowadzeniem gwiazdy Parmy były Chelsea i AC Milan. Ostatecznie w 2005 roku trafił on do Mediolanu. Dwa lata później jego Milan wygrał rozgrywki Ligi Mistrzów.

Uważany jest za jedną z największych nadziei włoskiego futbolu. Z narodową reprezentacją na mundialu w Niemczech, w 2006 roku, sięgnął po Puchar Świata. Na tym turnieju strzelił jednego gola, w meczu z USA.

Sukcesy święcił również z olimpijską reprezentacją Włoch (brąz w 2004 roku na Igrzyskach Olimpijskich w Atenach) i z kadrą do lat 21 (zwycięstwo w mistrzostwach Europy w tej kategorii wiekowej).