Gut, Zbigniew

Zbigniew Gut - polski piłkarz, obrońca. Urodził się 17 kwietnia 1949 roku w Wymiarkach. Kluby: Iskra Wymiarki, Promień Żary, Odra Opole, Lech Poznań, Paris FC, Stade Francais, AS Red Star, Saint-Jean-de-Maurienne CA.

Młodziutkiego trampkarza wypatrzył trener Otmętu Krapkowice, Zbigniew Bania, były piłkarz opolskiej Odry (podczas meczu w Żarach). Jemu i Ryszardowi Brożkowi (działacz Odry) zawodnik ten zawdzięcza piłkarski awans. Wyróżniał się szybkością (100 m biegał w 11 sekund, skakał w dal ponad 7 m) i wielką pracowitością.

W 1972 roku Kazimierz Górski zabrał go na Igrzyska Olimpijskie do Monachium gdzie z reprezentacją Polski zdobył złoty medal. Gut zagrał 11 razy w biało-czerwonym trykocie. Debiutował w meczu z NRD (1972), karierę reprezentacyjną zakończył w spotkaniu ze Szwecją podczas mundialu w 1974 roku. Na mistrzostwach świata w RFN w podstawowej jedenastce zagrał tylko raz, właśnie we wspomnianym meczu ze Szwecją (pojawił się na boisku w miejsce Musiała ukaranego za niesubordynację przez trenera Górskiego). Wcześniej wystąpił w meczu z Haiti, w sumie na MŚ zagrał 109 minut.

Zasłużony Mistrz Sportu odznaczony m.in. złotym (dwukrotnie) Medalem za Wybitne Osiągnięcia Sportowe oraz Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.