Kocsis, Sándor

Sándor Kocsis - węgierski piłkarz, napastnik. Urodził się 21 września 1929 roku w Budapeszcie, zmarł 22 lipca 1979 roku w Barcelonie. Jego pierwszym klubem był Ferencváros Budapeszt, z którego w 1950 roku przeszedł do Honvedu, stanowiącego bezpośrednie zaplecze dla reprezentacji Gusztáva Sebesa. Z Honvedem pięciokrotnie wywalczył mistrzostwo kraju (1950, 1951, 1952, 1954, 1955). Po próbie przewrotu w 1956 roku uciekł za granicę, najpierw do Szwajcarii, później zaś do Hiszpanii, gdzie w latach 1958-1966 występował w Barcelonie.

W 1952 roku wywalczył z reprezentacją Węgier złoty medal na Igrzyskach Olimpijskich w Helsinkach. Na MŚ w 1954 roku, w Szwajcarii, strzelił 11 goli (zdobył koronę króla strzelców), tym samym walnie przyczynił się do wicemistrzostwa świata, po które wtedy sięgnęły Węgry. W reprezentacji rozegrał 68 meczów, zdobył aż 75 bramek. Nie został jednak najlepszym strzelcem w historii reprezentacji Węgier, miano to dierży słynny Ferenc Puskás.

Kocsis znany był z doskonałej gry głową - w drużynie narodowej występował od 1948 do 1956 roku. Dziesięć lat później został ciężko ranny w wypadku samochodowym, amputowano mu obie nogi. W 1979 roku, w szpitalu dowiedział się, że ma nowotwór. Kilka chwil po tym, jak to usłyszał wyskoczył przez okno.