Pele

Edson Arantes do Nascimento, czyli Pelé - brazylijski piłkarz, napastnik, uważany za najlepszego zawodnika wszechczasów. Urodził się 23 października 1940 roku w Três Corações. Pele od najmłodszych lat związany był z futbolem. Jego ojciec bowiem grał w piłkę, był środkowym napastnikiem, jednak kontuzja uniemożliwiła mu kontynuowanie kariery. Jego rodzina nie należała do zamożnych i jako chłopiec dorabiał jako pucybut.

Jako pierwszy poznał się na nim były reprezentant Brazylii, Waldemar de Brito. Oczarowany jego talentem ściągnął go do Santosu FC, gdzie Pele zadebiutował w wieku 15 lat. Dwa lata później wystąpił w reprezentacji Brazylii, w meczu z Argentyną. Mimo młodego wieku pojechał na Mistrzostwa Świata, rozgrywane w 1958 roku, w Szwecji. Na początku turnieju Brazylia grała słabo, Pele siedział na ławce rezerwowych. Trener Feola postanowił zaryzykować i wystawił go do pierwszego składu. Swoją grą Pele zachwycał kibiców, Brazylia zaś wygrała cały turniej. W nagrodę za wspaniałą grę na boiskach Szwecji Pele dostał od państwa samochód. Po mistrzostwach, jako gwiazda Santosu, zdobył mistrzostwo stanu Sao Paolo.

Na kolejnych MŚ w Chille Pele zagrał tylko w dwóch meczach, gdyż doznał kontuzji. Mistrzostwa Świata w Anglii były w wykonaniu Brazylijczyków bardzo nieudane, a sam Pele nie mógł rozwinąć skrzydeł, gdyż padał ofiarą brutalnej gry rywali. Na MŚ do Meksyku, mimo deklaracji, że na nich nie wystąpi, ostatecznie pojechał. Wywalczył tam tytuł mistrza świata, a drużyna, w której grał uchodzi za jedną z najlepszych w historii piłki nożnej. Po zakończeniu mistrzostw zrezygnował z występów w reprezentacji. W 1974 roku Pele postanowił zakończyć karierę. Jego pożegnalny mecz zgromadził na trybunach ponad 200 tys. kibiców.

Po pewnym czasie postanowił jednak wznowić karierę w zespole New York Cosmos. Ostatni oficjalny mecz zagrał 1 października 1977 roku. Spotkały się w nim drużyny: Cosmosu i Santosu, a w każdym z zespołów rozegrał po jednej połowie. Po zakończeniu kariery został dyrektorem sportowym Santosu. W 1995 roku objął stanowisko ministra sportu Brazylii. Funkcję tą sprawował przez trzy lata. Próbował swoich sił, jako komentator telewizyjny. Grał w filmie "Ucieczka do zwycięstwa" reż. Johna Hustona.

W 1999 roku Międzynarodowy Komitet Olimpijski ogłosił go najlepszym sportowcem XX wieku. Pelé jest także Ambasadorem Dobrej Woli UNESCO. Został odznaczony tytułem Komandora Orderu Imperium Brytyjskiego przez królową Elżbietę.

Pelé, z 12 bramkami, jest na czwartym miejscu listy najskuteczniejszych strzelców MŚ. Przed nim są: Ronaldo (15 goli), Gerd Muller (14 goli) i Just Fontaine (13 goli). Jako jedyny piłkarz, trzy razy zbył Puchar Świata (1958, 1962, 1970). Karierę zakończył z dorobkiem 1281 goli strzelonych w 1363 meczach. W klubowych rozgrywkach, w każdym roku strzelał ponad sto bramek. Był autorem 92 hat-tricków. W jednym z meczów strzelił 8 bramek. Wykorzystał aż 90 procent okazji do zdobycia bramek. W reprezentacji Brazylii wystąpił w 92 meczach, strzelił 77 goli. Dwa razy zdobył też Puchar Interkontynentalny i Klubowy Puchar Ameryki Południowej. W 1959 roku z reprezentacją zajął drugie miejsce w Mistrzostwach Ameryki Południowej, wywalczył tytuł króla strzelców.

Kluby: Bauru AC (1952-1956, klub juniorski); Santos FC (1956-1974), New York Cosmos (1975-1977, USA). Sukcesy: MŚ (1958) - 1 miejsce, MŚ (1962) - 1 miejsce, MŚ (1970) - 1 miejsce, Copa Libertadores (1962, 1963) - 2 razy zwycięstwo, Intercontinental Cup (1962, 1963) - 2 x zwycięstwo.

Ciekawostki: Pelé jest leworęczny, prawie zawsze grał z numerem 10 na koszulce klubowej bądź reprezentacyjnej. Uważany jest za najlepszego piłkarza wszechczasów. Jego syn, Edhino był bramkarzem w Santosie. Strzelił 1281 goli w karierze. Koszulka, w której zdobył mistrzostwo świata w 1970 roku, została sprzedana za 224 tys. dolarów. Numer 10, w którym grał w Santosie, został zastrzeżony po zakończeniu przez niego gry w tym klubie.