Primera Division

Primera Division - to najwyższa klasą rozgrywek piłkarskich w Hiszpanii. Wraz z Segunda Division (2. liga) tworzą organizację Liga De Futbol Profesional, organizującą rozgrywki 1. i 2.ligi.

Primera Division jest obok angielskiej Premier League i włoskiej Serie A, ligą o najwyższym współczynniku UEFA. Oznacza to, że ma prawo wystawić dwie drużyny do kwalifikacji Ligi Mistrzów, oprócz dwóch zespołów, które awans mają zagwarantowany. Do Pucharu UEFA zostają zakwalifikowane drużyny z miejsc 5-6 oraz zwycięzca Copa del Rey (Pucharu Króla).

Obecnie w 1. lidze gra dwadzieścia zespołów. Po zakończeniu rozgrywek trzy zespoły z najgorszym dorobkiem punktowym spadają do Segunda Division. Zastępują je trzy zespoły z Segunda Division, które zajeły trzy czołowe miejca w 2 lidze.

W Polsce na Primera Division mówi się po prostu "liga hiszpańska". W Hiszpanii najcześciej używa się zwrotu “La Liga”.

Pierwsze rozgrywki La Liga odbyły się w roku 1928. Człowiekiem, który zaproponował powstanie profesjonalnych ligowych rozgrywek piłkarskich w Hiszpanii był Jose Maria Acha, dyrektor Arenas Club de Roldan. Po dyskusjach dyrektorów klubowych z Hiszpanii i Real Federacion Espanola de Futbol (Hiszpańskiej Federacji Piłkarskiej) postanowiono, że ligę będzie tworzyć 10 zespołów: FC Barcelona, Real Madryt, Athletic Bilbao, Real Sociedad San Sebastian. Arenas Club de Getxo i Real Union to kluby wybrane do rozgrywek jako wcześniejsi zdobywcy Copa del Rey. Atletico Madryt, Espanyol Barcelona i CE Europa zostały zakwalifikowane jako zespoły, które zajęły drugie miejce w Copa del Rey. Ostatnim zespołem tworzącym La Liga został Racing Santander wyłoniony w drodze eliminacji.

Do roku 1936, kiedy rozgrywki przerwano na trzy lata z powodu wojny domowej w Hiszpanii, najwięcej tytułów, bo aż cztery zdobył Athletic Bilbao. Pierwszym zwycięzcą została FC Barcelona. Real Madryt od początku rozgrywek również był w ścisłej czołówce.

Po wznowieniu rozgrywek od sezonu 1939-40 r. dwa tytuły zdobyło Atletico Aviacion, które zastąpiło w rozgrywkach Real Oviedo. Wspaniale spisywała się w tym czasie Valencia CF, która do roku 1950 sięgneła po trzy tytuły i dwa razy była druga. Chwile radości przeżywali także kibice Sevilli FC. Sięgnęła ona po swój pierwszy i jedyny w historii tytuł mistrzowski w roku 1946. W koncówce lat czterdziestych przypomnieli o sobie zawodnicy FC Barcelony i wygrali ligę w latach 1944-45, 1947-48 i 1948-49.

Lata pięćdziesiąte przyniosły zmiany w regulaminie rozgrywek dotyczące występów w pierwszej drużynie zawodników z poza Hiszpanii. Federacja hiszpańska zgodziła się na powiększenie liczby zawodników z innych krajów. Przyniosło to skutek w niedalekiej przyszłości. Argentyńczyk Alfredo Di Stefano i Węgier Ferenc Puskas byli zawodnikami, którzy po zmianie regulaminu poprowadzili Real Madryt do wielu sukcesów. Tym, który pomógł przerwać panowanie Realu w latach pięćdziesiątych był zawodnik Barcelony Ladislao Kubala.

Od sezonu 1960-61 Real Madryt kompletnie zdominował rozgrywki Primera Division. Do roku 1981 "Królewscy" zwyciężyli 14 razy. W tym czasie tylko Atletico Madryt (zmieniło nazwę z Atletico Aviacion) było w stanie wygrać walkę o tytuł z Realem. Oprócz Atletico udało się to tylko Valencii CF w 1971 roku i FC Barcelonie pod wodzą Johana Cruyffa w 1974 roku.

Lata 1981 i 1982 to dwa tytuły Realu Sociedad. Następne dwa lata to zwycięstwa Athletic Bilbao, a w sezonie 1984-85 wygrała FC Barcelona. Od następnego roku Real Madryt zdobywał pięć tytułów mistrzowskich z rzędu. Zespół prowadzony przez Leo Beenhakera był niedościgniony przez kolejne sezony dzięki "La Quinta del Buitre", czyli piątce najlepszych zawodników hiszpańskich lat osiemdziesiątych - byli to: Emilio Butragueno, Manolo Sanchis, Martin Vazquez, Michel i Miguel Pardeza.

Lata dziewięćdziesiąte zdominowała FC Barcelona, która pod wodzą Johana Cruyffa zdobyła cztery tytuły z rzędu od 1991 do 1994 roku. Dołożyła jeszcze dwa w latach 1998 i 1999 dzięki wspaniałej grze Rivaldo, Luisa Enrique i Luisa Figo. Dobrą passę Barcy udało się złamać drużynom z Madrytu: dwukrotnie Realowi i raz Atletico. W sezonie 1999-00 swoje pierwsze i jak do tej pory jedyne trofeum w Primera Division zdobyło Deportivo La Coruna.

Nowe stulecie to walka trzech zespołów o prymat w Hiszpanii. Na czele jest Real Madryt, który wygrywał w 2001, 2003 i 2007 roku. Dwa tytuły z roku 2005 i 2006  należą do FC Barcelony pod wodzą Franka Riijkarda. Mistrzem w 2002 i 2004 roku była Valencia CF.

Real Madryt ma najwięcej tytułów mistrzowskich. Trzydzieści razy był najlepszą drużyną w Hiszpanii. Druga jest FC Barcelona z osiemnastoma zwycięstwami.