Reyman, Henryk

Henryk Tomasz Reyman - polski piłkarz, środkowy napastnik, działacz sportowy, podpułkownik Wojska Polskiego. Urodził się 28 lipca 1897 roku w Krakowie, zmarł 11 kwietnia 1963 roku tamże. Walczył w I wojnie światowej, w wojnie polsko-bolszewickiej, także w czasie powstań śląskich. Uczestnik kampanii wrześniowej, ranny w bitwie nad Bzurą. Tuż przed II wojną światową i w czasie wojny obronnej w 1939 roku był dowódcą I batalionu 37 pułku piechoty z Kutna.

W latach 1927-1933 strzelił w barwach krakowskiej Wisły 109 goli w pierwszej lidze.

Sukcesy:
Mistrzostwo Polski (2): 1927, 1928.
Król strzelców, w 1927, z dorobkiem 37 goli. (W 1927 roku, jako pierwszy zawodnik polskiej ligi, strzelił pięć bramek w jednym meczu. Rywalem Wisły była wtedy Warszawianka).

Dziewięć razy zagrał w biało-czerwonym trykocie. W 1924 roku był kapitanem reprezentacji Polski na Igrzyskach Olimpijskich w Paryżu. Był członkiem honorowym PZPN, a także honorowym prezesem TS Wisła.

Reyman został pochowany na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie. Jego imieniem nazwano jedną z ulic Krakowa (przylega do stadionu Wisły). Od 2006 roku jego imię nosi Stadion Miejski w Kutnie. 23 stycznia 2008 roku radni Krakowa podjęli decyzję, że stadion Wisły Kraków będzie nosił jego imię.