Terlecki, Stanisław

Stanisław Terlecki - polski piłkarz, napastnik. Urodził się 13 listopada 1955 roku w Warszawie. Zaczynał karierę w Polonezie Warszawa. W 1973 roku przeszedł do drużyny zza miedzy, do Gwardii. Po dwóch latach opuścił Warszawę, przeniósł się do ŁKS Łódź. W zespole z Alei Unii grał do 1980 roku. W następnym roku - niechciany w Polsce - wyjechał do USA, gdzie występował w zespołach Golden Bay Earthquakes oraz słynnym New York Cosmos.

Już po trzydziestce wrócił do kraju, do ŁKS Łódź. W 1988 roku został zawodnikiem stołecznej Legii Warszawa, z którą zdobył dwa krajowe puchary. W 1990 roku ponownie wrócił do ŁKS, tym razem na 4 mecze. W następnym sezonie był w kadrze Polonii Warszawa, karierę zakończył w 1993 roku. Obecnie gra (amatorsko) w drużynie "ADA bis KP Bielany Warszawa".

Jeden z najbardziej utalentowanych polskich zawodników. Twardy, uparty, ruchliwy, pomysłowy. Świetny technik. Bezkompromisową postawą wykazywał się nie tylko na boisku, co gmatwało mu karierę, a w latach osiemdziesiątych ostatecznie ją złamało. Nigdy nie zagrał w finałach MŚ. Przed MŚ w Argentynie "złapał" kontuzję, a dwa lata później został odsunięty od reprezentacji po słynnej aferze na Okęciu, w której wstawił się za Józefem Młynarczykiem. Do kadry już nie wrócił.

W reprezentacji Polski - w latach 1976-1980 - rozegrał 29 spotkań, strzelił 10 bramek, tyle że 3 nie zostały uznane bowiem zdobył je w meczach, które nie były oficjalne.

W 2006 roku chwycił za pióro, napisał autobiografię "Pele, Boniek i Ja", która opisuje jego karierę piłkarską, jego życie.