Woźniak, Artur

Artur Woźniak - polski piłkarz, napastnik. Urodził się 10 listopada 1913 roku w Krakowie, zmarł 31 maja 1991 roku w Krakowie. Grał w barwach Wisły (w latach 1931-1947), dla której strzelił w 140 meczach 102 gole. Dwukrotny król strzelców polskiej ekstraklasy, brat Andrzeja. Miał na koncie trzy tytuły wicemistrza Polski (1931, 1936, 1947).

Wystąpił w pięciu meczach reprezentacji Polski. W czasie II wojny światowej był więziony w obozie koncentracyjnym Mauthausen-Gusen. Karierę piłkarską kończył w Orle Ząbkowice (1948-1949), gdzie był grającym trenerem.

Później prowadził m.in. ŁKS Łódź, Garbarnię Kraków, Lecha Poznań, Zawiszę Bydgoszcz, Ruch Chorzów, Zagłębie Sosnowiec. W latach 1956-1957 był trenerem krakowskiej Wisły.

Pracował również jako trener reprezentacji narodowej. Wchodził w skład komisji selekcyjnej na mecz z Bułgarią w 1956 (wraz z Alfredem Nowakowskim i Alojzym Sitko). W tym samym roku w dwóch meczach pełnił funkcję asystenta Ryszarda Koncewicza. Pracował ponadto z reprezentacjami młodzieżowymi.