Ostafiński, Marian

Marian Ostafiński - polski piłkarz, obrońca, trener. Urodził się 8 grudnia 1946 roku w Przemyślu. Trzynaście razy wystąpił w reprezentacji Polski. Grał na Igrzyskach Olimpijskich w Monachium w 1972 roku, gdzie Polska sięgnęła po złoty medal.

Wychowanek Polonii Przemyśl. Później grał w wielu klubach południowo-wschodniej Polski. Reprezentował barwy takich zespołów jak: Bieszczady Rzeszów (1965-1967), Stal Stalowa Wola (1967-1969), Stal Rzeszów (1969-1972, zaliczył w niej debiut w ekstraklasie).

W 1972 roku trafił do Ruchu Chorzów, gdzie odnosił największe sukcesy klubowe. W 115 meczach strzelił 6 goli. Z zespołem "Niebieskich" dwa razy świętował mistrzostwo Polski (1974, 1975), a raz Puchar Polski (1974). Z drużyną tą dotarł do 1/4 finału Pucharu UEFA (1974) oraz do 1/4 finału Pucharu Europy (1975).

Do reprezentacji trafił w 1971 roku. Zadebiutował w meczu z RFN w Hamburgu (0:0). Selekcjoner Kazimierz Górski zabrał go na Igrzyska Olimpijskie do Monachium, które odbyły się w 1972 roku. Ostafinski nie wystąpił jednak w finałowym meczu z Węgrami, nie zmieścił się też w kadrze na mistrzostwa świata w 1974 roku. Zarzucano mu brak zaangażowania. Wytykano zachowanie w meczu z Bułgarią, w kwietniu 1972 roku, kiedy to po jego faulu sędzia podyktował rzut karny dla rywali.

Po raz ostatni - trzynasty - w biało-czerwonym trykocie zagrał 26 października 1975 roku w Warszawie, w spotkaniu z Włochami. Dwa lata później odszedł z Ruchu Chorzów do Polonii Bytom, gdzie grał do 1980 roku. W międzyczasie był we francuskim Hazebrouck.

Po zakończeniu kariery został w Polonii Bytom gdzie był trenerem. Później prowadził Wartę Zawiercie, Beskid Andrychów i MK Katowice.

Został odznaczony medalem Zasłużony Mistrz Sportu, a także Złotym Medalem za Wybitne Osiągnięcia Sportowe i Złotym Krzyżem Zasługi po Igrzyskach Olimpijskich w 1972 roku.