Szarmach, Andrzej

Andrzej Szarmach - polski piłkarz, napastnik, później trener. Urodził się 3 października 1950 roku w Gdańsku. Przydomek: "Diabeł". Wychowanek Polonii Gdańsk, z której w 1970 roku przeniósł się do drugoligowej Arki Gdynia. Szybko stał się postrachem drugoligowych bramkarzy. W 1972 roku został królem strzelców tych rozgrywek (15 bramek). W tym samym roku ściągnął go do siebie Górnik Zabrze, w którym Szarmach występował przez cztery lata.

Później, od 1976 do 1980 roku reprezentował barwy Stali Milec, po czym wyjechał do Francji. Grał w AJ Auxerre (1980-1985, 148 meczów, 94 gole), EA Guingamp (1985-1987) i Clermont Foot (1987-1989, jako grający trener). W 1981 i 1982 roku został uznany przez "France Football" najlepszym obcokrajowcem pierwszej ligi francuskiej.

W polskiej ekstraklasie zdobył 109 goli, we francuskiej 94. Po zakończeniu kariery próbował swoich sił w roli szkoleniowca francuskich klubów, Clermont Foot, LB Chateauroux, AS Angouleme, FC Aurillac, a także naszego Zagłębia Lubin. Na trenerskiej ławce nie odnosił jednak większych sukcesów.

W barwach reprezentacji Polski, od 1973 do 1982 roku, rozegrał 61 meczów, zdobył 32 bramki. Trzykrotny uczestnik MŚ: RFN (1974, 3. miejce), Argentyna (1978) i Hiszpania (1982, 3. miejsce). Srebrny medalista olimpijski z Montrealu (1976), gdzie sięgnął po tytuł króla strzelców. W młodości trenował piłkę ręczną.