Szczepaniak, Władysław

Władysław Szczepaniak - polski piłkarz, obrońca. Urodził się 19 maja 1910 roku w Warszawie, zmarł 6 maja 1979 roku w Warszawie). Symbol Polonii, z warszawskim klubem był związany przez całą karierę. W lidze debiutował w 1928 roku, na początku występował w napadzie. Krótko grał także w pomocy, po czym na początku lat trzydziestych został przekwalifikowany na obrońcę. Szybko stał się podporą defensywy "Czarnych Koszul", z czasem został jej kapitanem.

Na piłkarskie boiska wybiegał do 1947 roku. Rok wcześniej świętował zdobycie pierwszego w historii mistrzostwa Polski dla Polonii.

W reprezentacji Polski debiutował w 1930 roku, w meczu ze Szwecją, ostatni mecz w kadrze rozegrał już po wojnie, w 1947 roku. Rywalem znowu była Szwecja. Łącznie w biało-czerwonych barwach rozegrał 34 spotkania. Wielokrotnie pełnił funkcję kapitana, także w historycznym meczu z Brazylią, na MŚ w 1938 roku. Brał udział w Igrzyskach Olimpijskich w 1936 roku, gdzie reprezentacja Polski zajęła 4 miejsce.